Personal

Taal barrière – Dat punt waar je elkaar niet verstaat

Ik was de afgelopen dagen in Duitsland, op bezoek bij Falco zijn oma. Nooit had ik gedacht dat een taal niet spreken zo lastig kon zijn. Ik dacht altijd dat het wel mee viel! Gelukkig had ik Falco en Falco’s moeder aan mijn zij, zij konden mij goed helpen met vertalen en dingen vragen etc. Maar dat zette me wel aan het denken!

Deze paar dagen kon ik mij niet eruit redden met  wat engelse woordjes, want Falco zijn oma kan alleen Duits spreken en luisteren! Best lastig als de enige drie Duitse zinnen (die ik kan spreken) zijn; “kan ich auf die toilette gehen”, “ kan ich etwas vragen?” en “ich spreche keine deutch”. Meer is het helaas niet, ik snap nog wel wat woordjes maar het houd wel snel op!

Voor het eerst in mijn leven kon ik mij niet redden in de taal die mij voorgeschoteld werd. En ik denk dat ik oma nog leuker en nog liever zou vinden als ik met haar kon praten. Ik vind dit niet heel leuk, maar we hebben er een soort van weg in gevonden.En dat werkte gelukkig wel, want eerlijk? Ik voel me best enorm een “aanhangsel” op dit soort momenten, omdat ik mezelf niet kan redden. Maar gelukkig vond oma mij erg lief en mocht de taal barrière de pret niet drukken!

“Je staat er niet bij stil, hoe lastig een taal barrière kan zijn!”

Ik zit me nu te bedenken, hoe lastig het voor Falco moet zijn. Mijn ouders en ik praten namelijk Fries. Ook niet altijd gemakkelijk! Al is fries niet heel lastig, hij moet het er maar mee doen. Net als ik nu had met oma, weinig keus. Maar hoe zit dit met je partner? Moeten partners het maar een beetje leren? Of is het gangbaar dat die taal barrière er is? Waarom spreken mensen uit Duitsland amper Engels, maar in Nederland kunnen ze dat best goed?

Wat is tegenwoordig met al die talen in Nederland überhaupt nog geaccepteerd?

xx Froukk

Eén reactie

  • Rosita

    Ik had dat ook toen ik voor het eerst naar Suriname ging. Ik was elf en sprak geen Hindoestaans. Mijn oma sprak geen Nederlands. Verder sprak iedereen Nederlands en Hindoestaans, dus hulp genoeg en omdat er veel Hindoestaans werd gesproken, leerde ik ook wat spreken. Inmiddels kan ik het meeste wel verstaan, maar praten lukt me nog steeds niet. Toch zou ik het graag eens leren.

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.