Updates

Ik reed voor het eerst over DE weg heen.

Afgelopen weekend hadden we wedstrijden in Dalen, ik kwam dit weekend in confrontatie met mijzelf. Want na jaren deze snelweg vermeden te hebben, reed ik afgelopen weekend weer eens over DE weg! Welke weg ik bedoel? Dat lees je vandaag!

In mijn 1e seizoen bij mijn aller eerste club. Ik trainde nog volop (15 uur of meer), gaf les op een locatie 3 kwartier van mijn ouderlijk huis. Ging naar school in Heerenveen en liep in Hoogeveen stage 2x per week. Laten we het er op houden dat ik het druk had. Ik raakte oververmoeid en hing tegen een burn out aan. Toegeven was geen optie met als resultaat dat ik mijn eerste echte auto ongeluk kreeg. Ik viel namelijk in slaap achter het stuur.Ik weet het nog als de dag van gisteren. Iets wat heel erg snel ging en me heel veel gedoe heeft opgeleverd, maar mij ook super veel geleerd.

Maar goed sinds dat ongeluk ben ik nog 1 keer naast iemand over die weg geweest. Alle andere keren dat ik die weg eigenlijk moest nemen, vond ik een omweg om te rijden. Dit zorgde ervoor dat ik sinds mijn auto ongeluk niet meer op die weg gereden had. Tot vorig weekend. Want zonder dat ik het door had moest ik na wedstrijd dag 1, die weg op. Ik had mijn research niet goed gedaan en niet opgelet welke weg ik op moest. Dus de confrontatie was enorm.

Ik was in paniek, mijn hart ging sneller kloppen en ik kreeg het benauwd. Ik probeerde mijn moeder te bellen maar na een paar nutteloze secondes kreeg ik een wisselgesprek en was daarna niet meer in staat om opnieuw te bellen.
In tranen was ik deze keer, ik was bang en had flashbacks.. Hoewel de therapie mij geholpen had in het auto rijden, merkte ik enorm dat ik het ongeluk minder goed had verwerkt dan gedacht. Ik besloot vrij snel om een kalmerende playlist aan te zetten en reed in alle paniek rustig door.

“Ik reed met opzet nog een keer deze route”

Omdat ik het stom vond dat ik zo in paniek was, besloot ik de volgende dag de route er naar toe er langs te rijden (met daglicht) En na de wedstrijden ook weer over deze weg te rijden. De heenweg was dan wel aan de andere kant, maar ik kon het mooi observeren op afstand. Ik was dus wel in paniek nog, maar al in mindere mate als die avond daarvoor.
Na de wedstrijd moest ik weer naar huis en hoewel mijn hartslag wel omhoog ging was ik amper in paniek! Ik had gewonnen dit weekend en dat volledig op eigen kracht!

xx Froukk

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.