Elke keer dat afscheid nemen, het is killing!

Afscheid nemen?

Zoals jullie weten hebben Falco en ik een lange afstandsrelatie. Hij woont onder in zuid-limburg ik woon in het noorden van Drenthe. Dat brengt soms de nodige struggles met zich mee. Zo kun je elkaar niet snel even zien, moeten we eerst 300 km rijden voor we elkaar zien. Maar het ergste van de hele afstandsrelatie is toch wel elke keer dat afscheid nemen.

Ik weet dat we elkaar snel weer zien, maar het is echt rot! Ik zoek zoveel manieren om het een plekje te geven. Maar elke keer als we afscheid hebben genomen, dan voel ik me zo intens klote. Het is natuurlijk een normale zaak bij een lange afstandsrelatie. Maar het is vooral iets wat ik enorm onderschat had!  Ik dacht dat de afstand zelf de grootste hobbel in onze relatie zou zijn. Maar dat is best te doen! Nee het afscheid nemen is het moeilijkste..

Hoe zo dan?

Afscheid nemen, allebei je eigen weg gaan en dat terwijl je eigenlijk graag samen die weg in wilt slaan. Elke keer als we afscheid nemen, dan neemt die gene een stukje van zich mee uit jou hart. Het voelt voor mij enorm als een leegte als ik terug naar huis ga, of Falco naar het zuiden terug gaat. Het is net een kleine break up, waarvan je weet dat het wel weer goed komt. Toch doet het pijn, heel veel pijn, want eigenlijk wil ik na mijn werk gewoon thuis komen en lekker in zijn armen kunnen gaan liggen op de bank voor een leuke film op de bank, lekker de dag doorspreken en kletsen.

De oplossing?

We zijn blij met de komst van skype, facetime en alle andere digitale opties om elkaar te kunnen “zien” op afstand. Maar er gaat niets boven het feit dat ik falco liever van dichtbij bekijk, aanraak en knuffel dan digitaal! Voor nu is er niet een directe oplossing. Voor de toekomst zijn we wel duidelijk over wat we willen. Namelijk samenwonen! En nee, eigenlijk vinden we het inmiddels niet zo’n eng idee meer. Het wordt steeds een beter idee vind ik zelf! Van mij mag het zelfs morgen al! 🙂 Ik zou het in iedergeval niet erg vinden! 🙂

Ik ben benieuwd, wat is jullie uitdaging in jullie relatie? Is het net als bij ons het afscheid nemen of iets anders?
Laat het weten in de reacties!

xx Froukk

Please follow and like us:

7 thoughts on “Elke keer dat afscheid nemen, het is killing!

  1. Erg herkenbaar. Ik in het hoge noorden en mijn liefde in zuid Holland. En elke x als we afscheid moeten nemen zoveel.pijn en verdriet.

  2. Ik heb vroeger ook een lange afstandsrelatie gehad, ofja het was een half uurtje met de trein maar ik was nog jong en op een andere manier kon ik hem niet bereiken omdat ik nog geen auto had. Ik vond het niet fijn dat we elkaar steeds weer moesten missen en elkaar maar alleen in het weekend zagen en als er tijd voor was 1x doordeweeks. Nu heb ik een vriend en zie ik hem elke dag en ben het nog steeds niet moe naar 5 jaar haha. Het lijkt me echt verschrikkelijk als ik nu nog een lange afstandsrelatie zou hebben. Onze uitdaging is dat we hard aan onze toekomst aan het werken zijn. Ik wil straks weer beginnen aan een thuisstudie en ik moet op zoek naar een nieuwe baan omdat mijn contract niet wordt verlengd. Daarnaast zijn we samen al wat spulletjes aan het verzamelen om samen te kunnen wonen.

  3. Pfffff ken het gevoel! 4 maanden samen gewoond en toen moest hij terug naar Engeland:( nu al 6 maand zonder elkaar en zien elkaar 1x in de 6/7 weken een weekend…

    Gelukkig komt hij in februari weer in Nederland werken en dat houdt me op de been. Elke keer huilen als we afscheid nemen en een leeg gevoel!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *